met Carolien

Stukjes fictie met een hoog waarheidsgehalte

m

Recente verhalen

Wat ik ervan begrijp

W

James verloor 75 miljoen euro. Hij verloor het, maar had het eigenlijk nooit echt. Hij had in zijn stoutste dromen niet kunnen voorspellen dat zijn Bitcoins in een paar jaar tijd zoveel waard zouden worden. Volgens wat nullen en enen was hij miljonair, maar dit zou nooit zichtbaar worden op zijn bankrekening. Want na een tijdje minen maakte zijn laptop meer herrie dan zijn vriendin nodig vond...

Mahler 8

M

Huwelijkse voorwaarden waarin partners elkaar beperkingen opleggen. Gustav en Alma Mahler hadden ze: beiden componist, maar alleen Gustav mocht zijn beroep uitoefenen. Er kon in hun huwelijk maar één muzikant zegevieren, en dat was hij, vond hij. Hij vond haar werk toch niks, dus de keuze was makkelijk gemaakt. Niet zo’n tof type dus, die Mahler. Of was zijn achtste symfonie er eentje die zijn...

Giftige punten

G

Ik ben naakt, glibberig en lig op tafel. Hij houdt mijn voeten vast. Al zeker 5 minuten liggen mijn linker-en rechterwreef in zijn handen. Heel licht, alsof het breekbare beeldjes zijn die hij met zorg bestudeert. Totdat hij met zijn duimen keihard op een spiertje onder mijn voeten duwt. Het observeren is kennelijk afgelopen. Ik schop zijn handen weg. ‘Dat dacht ik al lieverd, het zijn je nieren...

Gezocht: oud en nieuw feest

G

Het is de hoogste tijd om na te denken. Over oud en nieuw. Dit evenement moet worden gevierd met de leukste vrienden, met de beste muziek en op de tofste locatie. Het heeft dan ook weinig kans van slagen. Mijn lief doet het dit jaar in Berlijn, op een feest van 6 uur ’s middags tot 6 uur ’s middags. Ik ben dus op mezelf aangewezen. Prettig, als alles mogelijk is? Er was eens een oud en nieuw op...

Toch ben ik niet gek

T

Er zijn weinig plekken waar ik mij zo gelukkig voel als in de Media Markt. Ik kan uren in boetiekjes, koffiebarren en schoenenwinkels doorbrengen, maar na een kwartier in deze elektronische euforie kan ik de wereld weer aan. Het begint als ik bovenaan de roltrap logischerwijs word ontvangen door een uitsmijter, die mij verplicht mijn handtas in een kluis achter te laten. Ideaal met een outfit...

File

F

Er staat file tussen Rotterdam en Voorburg. Het halve uurtje duurt minstens het dubbele. Ik ben op weg naar opa. Die is dood. Opa, die met mij stroopwafelkruimeltjes haalt op de markt, die mijn hand vasthoudt als we over de liefde praten en die mij Isabel noemt in plaats van Carolien. Hij vindt mij een Zuid-Europese dame, met mijn donkere haren. Hij is er niet meer. Mijn kleine auto zit opvallend...

De onbekende weg

D

Ik probeer Erik te zoenen. ‘Je bent wel al de derde van de avond’ vertelt hij me. We staan in het weiland naast de schuur waarin het feest gaande is. ‘Dat is prima’, zeg ik hem, wat aardig dat hij me hierover inlicht. Iedereen wil met Erik zoenen, en Erik met iedereen. Achterblijven is eigenlijk geen optie. Al was het maar om zijn hoeveelheid tong, de nattigheid van zijn lippen en de plek van...

De functie van het schuldgevoel

D

Ik reed mijn vader aan met zijn eigen auto. Ik had net mijn rijbewijs gehaald en verwarde bij het achteruit inparkeren het rempedaal met het gaspedaal. Hij stond achter de auto aanwijzingen te geven en ontving zijn Toyota in zijn buik. Zijn armen sloegen op het dak, zijn benen gleden onder de auto en hij viel achterover op de betonnen oprit. De motor sloeg af, waarop oorverdovende stilte volgde...

Ontwapening in Warstein

O

Was hast du da? Zegt het meisje, en het wordt stil in de kring. Haar kleine vinger wijst naar het plekje onder mijn rechterneusvleugel. Het kon toch geen witte kop meer hebben, hier had ik vanmorgen voor gezorgd. Hij was op z’n retour, de rode schilfer moest binnen enkele dagen helemaal weg zijn. Anna had me beloofd dat er niets meer van te zien was. Ze had alles kunnen aanwijzen: mijn ogen, mijn...

Shanti

S

‘Marie schatje, kom je even naar beneden?’ Ik heb de telefoon van de intercom in mijn hand en realiseer me dat dit toestel mijn enige wapen is. De enige manier om de afstand tussen mij en mijn buurvrouw veilig te houden. Elke traptrede die ik afdaal is er een richting haar territorium, een druk op de zoemer is een overgave. De trap af dan maar, twintig treden tijdwinst – hoewel ik mijn besluit al...

Recente verhalen

Categorieën

Recente reacties

Archief