De woordgraptogrammer

D

Wisse Beets, jij bent de kers op mijn taart. Iedere maandag adviseer je me eerst de verticale vraag op te lossen. Omdat dat scheelt. Ook vraag je me keer op keer de oplossing niet in te sturen. Want dat heeft geen enkele zin. Je geeft me zelfvertrouwen; ik schud de antwoorden op jouw raadsels zo uit mijn mouw. Je collega, die van de cryptogrammen, bereikt het tegenovergestelde. Iedere maandag zet jij een woordgraptogram in de Volkskrant. En Wisse, je maakt frisse grappen, wis-je dat al?

Zo noem je een zeurkous met langzame brommer een zeiksnorfiets, en een roze kerklied zonder graatjes een pzalmfilet. Het gevoel dat mijn antwoord exact in het door jou aantal gegeven hokjes past, brengt mij in doldwaze euforie. Ik gun mezelf precies een half uur om al jouw neologismen op het krantenpapier te knallen. Daarna daag ik mijn vriendin uit. Zij doet er langer over te achterhalen hoe je iemand noemt die met overdreven geslachtsdrift een promovendus bijstaat. Dat wisten wij allang, hè Wisse. Dat is een paranymfomaan.

Jij hebt de gave de dingen vanuit een ander perspectief te bekijken. In plaats van dingen te omschrijven met woorden, zie jij woorden in de dingen. En tússen de dingen. Bijvoorbeeld tussen alle dieren die mee mogen aan de ene kant en een dik, Bijbels zuivelproduct aan de andere kant: de KwarkvanNoach! Je neemt me mee in je eindeloze woordcombinaties. Je vraagt me na te denken over een bekende componist die niet tot de beste of de slechtste behoorde. Twaalf letters. Waar jij voorzet, kop ik in. Alleen een genie verzint de Middenmozart.

Ik neem je mee, Wisse, naar mijn werk of naar verjaardagen. Waar mijn ego groeit als ik verwachtingsvolle blikken krijg. Ze gissen, Wisse, naar wat je bedoelt met een enorm lawaai dat vrijkomt bij het opnemen van voedingsstoffen. En naar hoe je een Japanse hond noemt die hallo zegt. Konnichihuahua, Wisse, net voordat mijn publiek erachter komt, krijg ik jouw lachers op mijn hand. Spijsverteringherrie! roep ik trots. En weer strijk ik met jouw eer.

Bedankt dat je het mij op feestjes zo makkelijk maakt. Vanuit jouw magistrale universum verrijk je mijn vocabulaire iedere week met dertien woorden. Dertien keer lachen, en dertien keer trots. Blijf woorden in de dingen zien, en blijf combineren. Ik ben blij met de wetenschap dat een erectiepil die je van een vriend van een vriend kreeg, een viaviagrapil is. Zoals een lofzang op de kleinste vinger die je nodig hebt om geld op te nemen een pinkode is, was dit er eentje voor jou.

Over de auteur

1 reactie

Laat een reactie achter op Manou van de Zande Annuleer reactie

Door Carolien

Recente verhalen

Categorieën

Recente reacties

Archief